نامهٔ نسرین ستوده خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد درخصوص موج اخیر اعدام‌ ها در ایران

دبیر کل محترم سازمان ملل متحد؛

اینجانب، نسرین ستوده از زندان قرچک، یکی از بدنام‌ترین زندان‌های ایران، این نامه را برای شما می‌نویسم تا شاید صدای من، فعالیت‌های سازمان ملل متحد را به نحوی تقویت کند. امید من آن است‌ که در آینده‌ای نه چندان دور، گوشه‌ٔ کوچکی از آرزوهای بزرگ بشری را که در اعلامیه‌ٔ جهانی حقوق بشر ذکر شده است، تحقق بخشیم. همانطور که ممکن است آگاه باشید، در ماه‌های گذشته بسیاری از هموطنان اقلیت‌های‌ قومی و مذهبی ما در ایران، در سکوت خبری اعدام شدند. همچنین در سحرگاه چهارشنبه ۲۹ بهمن، زهرا اسماعیلی یکی از هم‌بندانمان در این زندان به همراه هشت تن دیگر به چوبه‌ٔ دار سپرده شد.
شما نیک می‌دانید که در آمار بسیار بالای اعدام‌ها در ایران چه اشتباهاتی قابل پیش‌بینی رخ می‌دهد و من به عنوان کسی که از نزدیک در جریان پرونده‌ٔ زهرا اسماعیلی بوده‌ام، می‌دانم که او دست به قتل نزده بود. من از شما جامعه‌ٔ بین‌المللی و فعالان حقوق بشر درخواست دارم که به موضوع اعدام در جامعه‌ٔ ایران به ویژه علیه اقلیت‌های قومی و مذهبی و همچنین زنان، توجه کافی مبذول نمایید و اقدامات لازم برای جلوگیری از اعدام‌های گسترده را به عمل آورید.

با احترامات شایسته
نسرین ستوده
زندان زنان قرچک | بهمن ۹۹