خميني ضد زن - نبال زيتونه

خميني ضد زن
نبال زيتونه
منبع تلگرام زنان نیروی تغییر، برگردان به فارسی از سايت شبكه زنان سوريه،
جمعه 19 خرداد 1396

از ضديت با زنان شروع ميكنيم.. وآيا خميني در مكتب آنتي زنان بود؟ مكتب ضديت با زنان بخشي از نژاد پرستي جنسي است. و بنظر ”آلان جانسون ”يكي از دلايل سركوب زنان در جوامع مرد سالار است. بنا بر نظريه حاميان حقوق زنان ضديت با زنان در چند وجه بارز مي شود از جمله تبعيض جنسي، تحقير زنان ، خشونت عليه آنها و زن را كالاي جنسي شمردن.
خميني شايد يکي از بدترين دشمنان زنان باشد و دشمني او با زنان قديمي و ريشه اي است، به نحوي كه او تمامي دستاوردهاي زنان را كه طي مبارزه طولاني به دست آورده بودند از بين برد، خميني كه رهبري انقلاب را از جوانان بسرقت برد، به محض اينكه در سال 1997 از پاريس به ايران رسيد در اولين گام اقدام به حاشيه راندن زنان كرد و به دستاوردهايي كه در زمان شاه بدست آورده بودند ضربه زد. او در سال 1962 طي نامه اي كه به نخست وزير شاه نوشته است گفته بود، ”ورود زنان به مجلس و شوراهاي استان وشهر بر خلاف قوانين عادلانه اسلام است ”
زمان زيادي نگذشته كه خميني شروع به اجراي سياست هاي سركوبگرانه خود عليه زنان نمود، وي هنگاميكه در اول فوريه به تهران رسيد قوانيني را كه برخي امتيازات به زنان داده بود لغو نمود كه از جمله آنها موارد زير بود:
16فوريه 1979 بيانيه را صادر نمود و قانون حمايت خانواده را كه در سال 1967 به تصويب رسيده و برخي امتيازات را در سطح خانواده براي زنان قائل شده بود منجمله حق درخواست طلاق از طرف زن و تسهيل اقدامات براي اين منظور را لغو نمود.
27فوريه 1979 لغو قانون خدمات اجتماعي زنان
28فوريه 1979 تبعيض جنسي عليه زنان و جداسازي مردان وزنان در ورزش
دوم مارس1979 ممنوعيت قضاوت براي زنان و اخراج صدها تن از زنان قاضي از مناسبشان.
7مارس 1979صدور فتوي حجاب اجباري براي زنان كارمند در دواير دولتي و بازداشت هزاران تن از زنان به اتهام بد حجابي
22 مي 1979 اجراي حكم شلاق زدن زنان در انظار عمومي براي اولين بار
12ژانويه 1979 اعدام سه زن به اتهام منكرات براي اولين بار
30سپتامبر 1979صدور قانون جديد حمايت از خانواده بجاي قانون قبلي و در اين قانون اندك امتيازاتي را كه زنان در زمان شاه به آن رسيده بودند از آنها سلب نمود.
3فوريه 1980صدور فرمان حجاب اجباري براي پرستاران و پزشكان.
18 اوريل 1980: دادگاهي كردن زنان هنرمند و توهين و تهديد آنها و ممنوعيت آنها از آواز خواندن
29ژانويه 1980: براي اولين بار حكم سنگسار در مورد دو زن در كرمان اجرا شد. اجراي اين حكم بر اساس قانون قصاصي بود كه خميني پايه گذاري كرد و دو سال پيشتر از اين مورد تصويب مجلس رژيم واقع شده بود.
در موازات با صدور اين احکام، خميني مردان خود را در خيابان ها به حمله به زنان به بهانه عدم نجابت و بد حجابي گمارد.
و امروز، بر اساس آنچه كه خميني در ضديت بازنان به ارث گذاشته هزاران نفر از زنان توسط نيروهاي بسيج حلق آويز و يا زير سنگسار و شکنجه به قتل رسيده اند. در بسياري از موارد اتهامات عادي تلقي شده وبه اثبات نرسيده اند. بر اساس اطلاعات جمع آوري شده توسط کميته زنان شوراي ملي مقاومت ايران، تعداد زناني که در زمان رياست جمهوري روحاني از سال 2013 تا كنون اعدام شده اند بالغ بر 75 زن است.
همچنين ميليونها زن مورد اهانت وحمله قرار گرفته و برخي از آنها به اتهام بد حجابي اسيد پاشي شده اند. اينكار در فاصله سالهاي 2015 و 2017 توسط نيروهاي بسيج انجام شده است. بيش از 100هزار زن از بازار كار طرد شده و درصد فارغ التحصيلان بيكار زن بيش از 4 ميليون نفر است و ساير زنان با حقوقي كه يك سوم حقوق واقعي است كار ميكنند.
"خامنه اي ”سياست عمومي "خانواده"، به عنوان بخشي از قانون اساسي اين کشور ترسيم نمود و در آن مسؤليت زنان را تحت عنوان عزت و كرامت ازدواج "همسرداري " مشخص كرد و نقش زنان را محدود به بچه داري و خانه داري نمود. بر اين اساس قانون احوال شخصي درست شد كه در جانبداري از مردان است وبراي مردان مزايايي بيش از زنان قائل است. از جمله مواد اين قانون تعيين سن بلوغ و مسئوليت کيفري ناشي از آن است، به اين معني که کودک چنانچه به سن بلوغ رسيد مي تواند مورد حسابرسي قانوني قرار گيرد. و با او مانند مردان و يا زنان بالغ رفتار خواهد شد بر اساس اين قانون سن بلوغ براي زنان دهسالگي و براي مردان 14سالگي تعيين شد و اين بدان معني است که دختراني که سن آنها از دهسال مي گذرد مي توانند بعنوان مجرم مورد محاكمه قرار گيرند. مجازاتها از زندان تا شلاق است و گاهي نيز به مجازات اعدام منجر مي گردد همانطور كه در مورد مارينا نعمت نويسنده رمان ”زنداني تهران ”انجام شد.
برابري جنسي عملا در ايران وجود ندارد و زنان هنوز با بدرفتاري، به خصوص در ادارات دولتي و نهادهاي امنيتي روبرو هستند.
تبعيض عليه زنان ويژگي رژيم آخوندي آخوندي است و از نظر آنها زن يک موجود شيطاني نفرين شده است، و داراي هيچ جايگاه اجتماعي نيست و هيچ نماينده اي در دولت ندارد. اين رژيم در زمينه فرهنگي از سياستهاي به جهالت كشاندن زنان متكي است اين مساله همراه با مهاجرت هنرمندان زن به خارج از کشور موجب کاهش سطح فعاليت هاي فرهنگي زنان شده و بسياري از آنها به تبعيد رفتند. رژيم ولي فقيه، امضاي يک سند يونسکو داير بر برابري جنسيتي در آموزش و تامين امنيت فرصت هاي برابر براي زنان و مردان را رد کرده است وايده برابري بين زن و مرد، را يکي از بزرگترين اشتباهات تفکر غربي محسوب ميكند.
مجمع عمومي سازمان ملل متحد در ايران براي 63 مين بار، نقض حقوق بشر را در ايران گزارش نموده ، و خواستار آن شدند که رژيم تهران، که قانون حقوق بشر را به رسميت نمي شناسد، دستگيري و شکنجه، به ويژه اعدام ها را متوقف كند.
سازمان "ديده بان حقوق بشر" در گزارش جهاني اش بيان نمود كه در سال 2016 نيروهاي امنيتي و اطلاعاتي ايران، بيشترين نقض حقوق بشر در ايران را داشته است.
سازمان مجاهدين خلق ايران طلايه دار سازمانهاي انقلابي است که بسياري از اعضاي زن خود را با اجراي اعدام توسط آخوندها از دست داده و يا زير شکنجه به قتل رسيده اند. مخالف ايراني مريم رجوي دستگاه سرکوب اعمال شده توسط رژيم آخوندي عليه زنان را فراتر از توصيف نام برد، كه در مورد آنان انواع سركوب و اعمال جنايتکارانه اعمال مي شود ، در طي فقط يك سال 18هزار زن به بهانه هاي واهي به دادگاه كشانده شده ، وسه ميليون و 600هزار زن در خيابانها به بهانه "بدحجابي" مورد تعرض قرار گرفته اند. علاوه بر ترويج خشونت و سوء استفاده از زنان و اشاعه اعتياد به مواد مخدر در مقياسي گسترده ، به ويژه در بين زنان عرب و مليت هاي غير فارس. رجوي همچنين پرده از سوءاستفاده جنسي رژيم از كودكان ودختركان بر داشت.
"جهان صنعت ”يك گزارش ويژه در مورد رواج قاچاق زنان منتشر ساخته که در آن رئيس سازمان تقويت بنيادهاي دولتي، در مورد بحران اخلاقي تشديد شده توسط قاچاق دختران و زنان ايراني به کشورهاي همسايه صحبت ميكند.
گزارش اين به فقر، بيکاري، شيوع مواد مخدر ، و نرخ بالاي طلاق پرداخته. ايران همچنين بالاترين نرخ خودکشي در ميان کشورهاي منطقه را دارد و سالانه چهار هزار حالت خودکشي ثبت شده است.
زنان ايراني در مواجهه با رژيم آخوندي.
دهها هزار نفر از زنان ايراني، در زندانهاي رژيم ايران و در سلولهاي آن هستند، و مورد وحشيانه ترين شكنجه ها قرار گرفته اند و اين يك لكه ننگ براي بشريت در طول تاريخ خود است.
بهار تراكمه. سال 2010 دستگير شد چرا كه يک طومار با هفتاد نويسنده و شاعر را امضا کرد كه در آن از رئيس دادگاه انقلاب خواستار آزادي برادرش، اردوان تراكمه ، نويسنده و منتقد فيلم شده است.
وکيل و فعال مريم قنبري. در خانه اش دستگير شد در حاليكه نمي دانست علت بازداشت چيست، همچنين قضات در زندان"اوين" زندان هيچگونه مدركي در مورد علت بازداشت به مادر او ارائه نمي دهند.
مهسا جزيني روزنامه نگار و فعال در زمينه حقوق زنان، در بخش جرائم مالي در زندان آخوندها بازداشت شد.
نرگس محمدي. فعال حقوق بشر، رئيس مركز دفاع از حقوق بشر از سال 2011 بدليل اينكه خواستار لغو حكم اعدام شده و نيز مدافع زندانيان سياسي در بازداشت بسر مي برد. ديوان عالي در تهران، درخواست تجديد نظر در مورد حكم او كه 16سال حبس است رد نمود که به معني تصويب اين حكم است. سازمان "گزارشگران بدون مرز" جايزه " قهرمان رسانه هاي عمومي براي سال 2016،" را به دليل پايداريش زير شکنجه و فشاري كه توسط حكام به او وارد شده به نرگس عطا نمود.
سهيلا كارگر فعال در زمينه دفاع از حقوق بشر، در فاصله سالهاي 2016 و2017 به اتهام اخلال در امنيت كشور بارها بازداشت شده و آخرين بار نيز بدنبال انتخابات رياست جمهوري بوده است.
طاهره رياحي. روزنامه نگار "خبرگزاري برنا"، وي در پايان سال 2016در محل کار خود به اتهام تبليغ عليه نظام بازداشت شد،
فرزانه جلالي. فعال کرد ايران در زمينه حقوق زنان، وي هنگام مراجعه به اداره ثبت احوال كرمانشاه و بعد از اينكه در يك تماس تلفني به او گفته شده بود كه براي تكميل پرونده اش به اين اداره مراجعه نمايد بدون هيچ ابلاغ رسمي توسط نيروهاي امنيتي بازداشت شده است. او در کف دستش نوشته بود، "نه به خشونت عليه زنان" ، و در شبکه هاي اجتماعي منتشر كرده بود.
ليزا تپيانيان شهروند بهايي، توسط ماموران امنيتي در استان البرز بخاطر اعتقادات مذهبي اش دستگير شده است.
كشتار
از جمله جنايتهاي قتلي كه رژيم مرتكب شده است مي توان به قتل ندا آقا سلطان دانشجوي دانشگاه، اشاره نمود که در حال عبور از كنار يك راهپيمايي اعتراضي به انتخابات رياست جمهوري در سال 2009 به دست نيروي شبه نظامي بسيج کشته شد.
روزنامه نگار زهرا کاظمي. در سال 2003 پس از گذشت نوزده روز از بازداشت زير شکنجه به قتل رسيد. مطبوعات کانادا جايزه "تارا سينگ حاير" را بخاطر شجاعتش در دفاع از آزادي بيان به او تقديم كرده بود. علت بازداشت اوگرفتن تصاويري از تظاهرات عليه رژيم بود.
اعدام./ ريحانه جباري . مهندس دکوراسيون بيست و شش ساله، در سال 2015 در تهران اعدام شد، چرا که او از خود در مقابل آزار و اذيت عنصر اطلاعاتي ملاها در سال 2007 دفاع کرد.
شوراي ملي مقاومت ايران ميگويد که تصميم به اجراي حكم در مورد ريحانه بعد از اينكه هفت سال و نيم را در زندان و زير شکنجه گذرانده بود، بدلايل و انگيزه هاي سياسي و يک عمل غير قانوني حتي در همين قوانين آخوندهاي مرتجع بوده است.
او در نامه اي به مادرش در اوايل آوريل 2014 ميگويد: دادگاه به من اتهام ارتكاب خونسردانه قتل زده، و من جنايي سنگدل هستم، چرا كه از چشمانم اشكي جاري نشد و التماسي نكرد زيرا كه به حمايت قانون از خودم مطمئن بودم. اما من چه قدر ساده بودمکه از قضات انتظار عدالت و انصاف داشتم. ومن اكنون از مرگ به گرمي استقبال ميكنم.
سازمان عفو بين الملل اعلام کرد؛ اجراي حكم ريحانه جباري كه پس از يک محاکمه ناقص انجام شده، توهين به عدالت، و لكه ننگ جديدي در پرونده خونين حقوق بشر در ايران است. .....
مرجان داوري نويسنده . در مارس 2017 حکم اعدام در موردش اجرا شد، وي از سال 2015، در سلول انفرادي در بازداشت بود. پايمال كردن حقوق زنان در رژيم آخوندي حدي ندارد، اين رژيم خالق و مروج روشهاي وحشيانه در برابر انظار جهانيان است.».


*خانم نبال زيتونه شهروند سوریه، نویسنده، فعال سياسي و مدافع حقوق زنان
اين مقاله به عنوان يك تز منتشر شده و از منابع شوراي ملي مقاومت ایران براي تدوين آن استفاده شده است