هنگام که خشکسال فرو افتد/ تقدیم به سه تندرِ خانه فروز: رامین حسین پناهی ، زانیار و لقمان مرادی - فتح الله کیائیها

تقدیم به سه تندرِ خانه فروز:
رامین حسین پناهی ، زانیار و لقمان مرادی

هنگام که خشکسال فرو افتد
فتح الله کیائیها

هنگام که خشکسال
فرو افتد
اندوهِ ابر می روبد
غمان گندمزار را
و تعفن لاشه هایِ جنایت
روبیده می شود ازبساط خاک.

ما مردمان داس و مزرعه ایم
و تَبلور باروری
بر سرانگشتانِ عاشقِ مان
معجزه خواهد کرد،
/نه چنان عیسی که مرده ای/
بَل ، چونان خاک
که لاله ای و شقایقی.

ما
فرزندان خاک و آب و آتشیم
که صلح و رهایی
از معجزات ماست.

هنگام که خشکسال فرو افتد
این داس و مزرعه.
و این
شکوفه های علم و رهایی.

وقتی که خشکسال فرو افتد
سیراب می شود ماه
از زلالیِ چشمه ی خون
که می جوشد
چونان شراره ی خورشید
از قلب عاشق ما.

هنگام که خشکسال فرو افتد.

هنگام .......که......


منبع: نبرد خلق شماره 403، یکشنبه اول مهر 1397 ـ 23 س‍‍پتامبر ۲۰۱۸