نخستین زن افغانستانی اورست را فتح کرد؛ «برای آموزش، برای آزادی»
(تیتر از جنگ خبر)
بی بی سی
ریور احمد ،۳۰ ساله، پس از یک صعود نهایی ۱۱ ساعته در ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۳ (۲۱ مه ۲۰۲۴)، نخستین زن افغان شد که پا بر مرتفع‌ترین قله جهان می‌گذارد. او به بی‌بی‌سی گفت: «وقتی بر بام جهان ایستادم، احساس قدرت کردم.»
ریور احمد پیش از صعود خود گفته بود که «برای یک هدف... برای آزادی، برای آموزش» می‌جنگد و بالا می‌رود.
او می‌خواهد از این دستاورد برای برجسته کردن وضعیت افغانستان استفاده کند؛ جایی که طالبان از زمان بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۱، آموزش را برای دختران و زنان بالای ۱۲ سال متوقف کرده است.
مسیر صعود از کمپ ۴، یعنی مرتفع‌ترین کمپ در این مسیر در ارتفاع ۷۹۵۰ متری، آغاز می‌شود و با عبور از «منطقه مرگ» که در آن سطح اکسیژن ۳۰ درصد میزان آن در سطح دریا است، به قله در ارتفاع ۸۸۴۹ متری می‌رسد.
خانم احمد که از کمپ اصلی اورست سخن می‌گفت، توضیح داد که در طول این صعود طاقت‌فرسا، مرور خاطرات تمام آنچه برای رسیدن به این جایگاه پشت سر گذاشته بود -از زنده ماندن در حمله طالبان با به خواب زدن خود، تا مهاجرت به استرالیا و خو گرفتن با فرهنگی جدید- به او نیرو می‌بخشید.
ریور احمد در غزنی، در جنوب شرقی افغانستان و کمی پایین‌تر از رشته‌کوه‌های هندوکش، بزرگ شد: «هر روز برای رسیدن به کلاس درسم در مدرسه، تا چهار ساعت در میان برف عمیق از کوه بالا و پایین می‌رفتم.»
...
خانم احمد می‌گوید در سال ۲۰۱۴ خانواده‌اش را متقاعد کرد تا اجازه دهند دانشگاه را در کابل آغاز کند. او تنها زن سوار بر اتوبوسی بود که به سمت کابل حرکت می‌کرد که جنگجویان طالبان راه آن را بستند و شروع به تیراندازی کردند.
او به یاد می‌آورد که در دوران قاعدگی خود بود و به سرعت مقداری خون روی صورتش مالید، سپس بی‌حرکت در جای خود ماند تا اینکه مردان مسلح به گمان اینکه او مرده است، رهایش کردند.
پس از آن، این خانواده به کابل نقل مکان کردند؛ جایی که او در رشته روزنامه‌نگاری درس خواند و با نام مستعار به عنوان خبرنگار رادیو کار کرد. او می‌گوید که سپس در سال ۲۰۱۹ به هند و سه سال بعد به استرالیا رفت؛ در آنجا زبان انگلیسی را آموخت و در یک فروشگاه زنجیره‌ای مبلمان مشغول به کار شد.
ریور احمد تنها پس از یک رویداد ناگوار، تمایل به کوهنوردی را در خود حس کرد. او می‌گوید پس از شش ماه اقامت در استرالیا، برادر ۲۰ ساله‌اش به زندگی خود پایان داد و این اتفاق او را سرگردان و درهم‌شکسته رها کرد.
در همان زمان بود که او تصمیم گرفت نام کوچک خود را از زکیه به ریور (به معنای رودخانه) تغییر دهد؛ نامی که از رودخانه‌های استرالیا الهام گرفته بود: «رودخانه‌ها پاک و مهارناپذیرند، آن‌ها تحت هر شرایطی جریان دارند و من فکر کردم که باید مانند آن‌ها باشم.»
...
او می‌گوید این رویداد با واکنش «شگفت‌انگیزی» در میان افغان‌ها روبرو شده است و حتی حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین، آن را به عنوان دستاوردی برای زنان افغان جشن گرفته است: «این اتفاق این پیام را به کشور فرستاد که ما می‌توانیم حتی سخت‌ترین کارها را انجام دهیم.»
اما پیام اصلی او فراتر از کوهنوردی است. خانم احمد می‌گوید: «حتی امروز میلیون‌ها دختر افغان از حق اساسی آموزش محروم هستند و ما باید آن کوه را فتح کنیم.»
...
ریور احمد می‌گوید که مایل است برای پشتیبانی از زنان در افغانستان کمک‌های مالی جمع‌آوری کند و این پیام را برای آن‌ها می‌فرستد: «قوی بمانید. به خودتان باور داشته باشید که می‌توانید از این تاریک‌ترین بخش از تاریخ ما عبور کنید و بالا بروید. ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم.»
| 