تکیه به ستارگان - س. پگاه

بر بام آرزوهایم
خیال روشنی آویخته
من میان زخم و تشنگی
زاده شده ام
و از قلب ستارگان سخن می گویم
هنگامه سفر است
در عصر سنگ و سکوت
تنهایی من
وحشت شب را
دو چندان می کند
من آغاز پایانم
در مسیر شوره زاران
با فانوسهایی
از جنس گل سرخ
و افقهایی
که جای پای مرا
رنگ سحر می زند

مشهد شهریور ۹۹

منبع: نبردخلق شماره ۴۲۹، سه شنبه ۱ مهر ۱۳۹۹ ـ ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۰