انقلاب سیاسی "جلیقه زرد ها" در فرانسه: "رِفِراندوم به ابتکار شهروندان RIC" - شهزاد سرمدی



وضعیت اجتماعی ـ سیاسی فرانسه هرگز به قبل از شورش "جلیقه زرد ها " بر نخواهد گشت. فریاد خشم " جلیقه زردها " زمین را زیر پای دولتمردان فرانسوی به لرزه درآورده است. شورشِ توده ای تهیدستان " les sans culottes "، مرحله به مرحله در حال تکوین و تعمیق است. طرح تئوری رشد اقتصادی از طرف دولت سرمایه داری فرانسه با هدف دروغین ایجاد فرصت های شغلی، دیگر کسی را نمی فریبد و کار بُردی ندارد. از منظر اکثریت تظاهرکنندگان، امید به افزایش قدرت خرید، مطالبه عدالت مالیاتی وتوزیع عادلانه ثروت از امانوئل مکرون و دولت او کاری عبث و بیهوده است. "بینوایان " عصر حاضر، بحران سیاسی را بر سراسر کشور گسترانده و مشروعیت رئیس جمهور، دولت، مجلس سنا، مجلس شورای ملی وقانون اساسی " جمهوری پنجم فرانسه " را به چالش کشیده اند.
در" پرده پنجم " تظاهرات های یک ماه و نیم اخیر، شورش پا برهنه ها به همراه کنسرتی از ده میلیون انسان که زیر خط فقر به زندگی دشواری ادامه می دهند، به جنبشی رادیکال تکامل یافته و با وجود تمام مخاطرات وارد مرحله جدیدی شده و قدم در راه مبارزات سیاسی گذاشته است.
خواست "جلیقه زردها " در شعار محوری " رفراندوم به ابتکار شهروندانRéférendum d’initiative citoyenne " تبلور یافته و عبارتست از: تشکیل " مجلس مؤسسان "، تدارک، نگاشتن و تصویب قانون اساسی ای جدید به منظور استقرار " جمهوری ششم فرانسه " .
جمهوری نوین مورد نظر " جلیقه زرد ها " که بر بنیان دموکراسی مستقیم و مشارکتی مستقرخواهد شد، هم در فرم ساختاری ـ تشکیلاتی، هم در مفهوم و محتوای قانونی ـ سیاسی، با جمهوری های سنتی گذشته که بر سیستم نمایندگی مدت دار متکی هستند، تفاوت های اساسی دارد. دموکراسی های بورزوائی که در مجموع در خدمت طبقات مرفه و شرکت های عظیم صنعتی و مالی هستند، نمی توانند دموکراسی مستقیم و مشارکتی " جلیقه زردها " را که حکومت مردم، توسط مردم و برای مردم است را تحمل کرده و به ویژه عزل نمایندگان انتخابی را در هر زمان بپذیرند.

در سیستم ریاست جمهوری فعلی فرانسه ( جمهوری پنجم ) نمایندگان انتخابی مردم از جمله رئیس جمهور، پارلمانتاریست ها و شهردارها در مواردی با کمک های مالی بی دریغ میلیاردرها، رسانه های خصوصی و دولتی و زد و بندهای آشکار و پنهان دولتمردان منتنفذ وصاحب منصب در انتخاباتی مهندسی شده برای دوره هائی طولانی مدت به قدرت می رسند. این نمایندگان که با آراء مردم بر اریکه قدرت تکیه می زنند، در ماشین عظیم دولت سرمایه داری ادغام شده و وعده و وعید های انتخاباتی خود را فراموش می کنند ـ بی جهت نیست که مخالفان، جمهوری پنجم را " گورستان فیل ها" می نامند ـ .
آنچه بیش از هرچیز " جلیقه زرد ها " را به عصیان و طغیان واداشته اینست که اضافه بر حاتم بخشی های مالیاتی بر ثروت (ISF) ، از سال 2013 در زمان دولت سوسیالیست ژان مارک اِرو Jean Marc AYRAULT ، نخست وزیر فرانسوا اولاند، هر سال بیش از بیست میلیارد یورو به نام " اعتبارمالیاتی برای رقابت و اشتغال " (CICE- Le crédit d’impôt pour la compétitivité et l’emploi ) به جیب ثروتمندان ریخته شده است. نا گفته نماند که چهار غول اینترنتی ( - Google, Apple, Face book, Amazon GAFA- ) که در عرصه فضای مجازی فعال هستند تا به امروز حتی یک یورو به صندوق مالیاتی دولت فرانسه نریخته اند.
آنچه که بعد از تظاهرات های اخیر روی داد و دولت را مجبور به پذیرش بعضی امتیازات و مشتی وعده های سر خرمن کرد و همچنین سوء استفاده از خون قربانیان تروریسم در واقعه استراسبورگ، ایجاد فضای ترس و وحشت بین مردم ، برملا شدن وجود گازهای شیمیائی فلج کننده در زره پوش های ژاندارمری وپیش کشیدن جشن نوئل و جشن آغاز سال میلادی و....... هیج یک نمی تواند مانع طوفان انقلابی ای بشود که در راه است.
انقلاب فرانسه، از دوسال پیش در سراسر کشور ریشه دوانده و هرچند به صورت زیگزاگی، در حال پیشروی است و فروکش موقتی آن بر روند انفجاری آن نأثیر تعیین کننده ای ندارد. در آخرین همه پرسی ها هنوز 72% مردم از این جنبش دفاع می کنند. فردا در پرده ششم جنبش " جلیفه زردها" ، قصر ورسای ، مقر امپراطوری فرانسه، محل تجمع تظاهرکنندگان خواهد بود.
انقلاب با هر عقب نشینی تاکتیکی در مقابل حریف، توان و قوای او را می سنجد، به خود نگاه می کند، امکانات خود را در نظر می گیرد، اَشکال جدید مبارزه را با توجه به توان خود و حریف قدرتمند خود می سنجد و برای نبرد آتی آماده می شود.
شهزاد سرمدی
جمعه 21 دسامبر 2018 ـ پاریس