سال‌ تردید و دوگانگی _ سعید حسن زاده


آن ‌چیزی که آیت الله خامنه ای برای نظام در سال ۹۸ ترسیم کرد نقشه راهی متناقض و پر از تردید است. با توجه به سخنرانی وی در مشهد و تاکیدش بر عدم اعتماد به غرب، مخاطب در ابتدا به این جمع بندی می رسد که جمهوری اسلامی بازهم به دنبال حفظ کلیشه سالهای اخیر است و تنها به شعار همیشگی خود که همان دشمن اندیشی و دشمن سازی ست تاکید دارد. اما نکته ای که این جمع بندی اولیه را قوام بیشتری می بخشد پافشاری بر حمایت از تولید داخلی است. اصلاح نظام بانکی که به نظر می رسد با روی کار آمدن رئیسی به عنوان سکاندار قوه قضاییه الگویی جدید از فساد را به همرا خواهد داشت نیز سیاست نخ نمایی است که جمهوری اسلامی طی این چهل سال دنبال می کرده است.
اما با دقت بیشتر به گفته های آیت الله خامنه ای آنجا که درباره کشورهای اروپایی سخن می راند نکته ای مهم و کلیدی نمایان می شود. او می خواهد که با غرب ارتباط داشته باشد اما نه بر پایه اعتماد. او اذعان داشت که باقی ماندن در برجام منفعتی برایش نداشت و از کانال مالی اروپا با تعبیر شوخی تلخ یاد کرد. شوخی به این معنا که توقعات جمهوری اسلامی برآورده نشد و تلخ از آن جهت که فروپاشی اقتصادی وارد فازجدی تری خواهد شد.
حال باید به این نکته بیاندیشیم که چراعلیرغم تمام این پیمان شکنیها هنوز جمهوری اسلامی اصرار به باقی ماندن در برجام و حفظ ارتباط با غرب دارد. اصلی ترین گزینه در مقام پاسخ این است: حفظ آخرین پایگاهی که مشروعیت نیم بندی برای حکومت جمهوری اسلامی قائل است.
جمهوری اسلامی نیک می داند که هرگاه تمام مشروعیت خود را در غرب از دست بدهد چند ماهی بیشتر دوام نخواهد آورد. در کنار همه اینها این نکته را هم در نظر بگیرید که روسیه با توجه به اتفاقات اخیر در سوریه، تمایل چندانی برای پرداخت هزینه بابت جمهوری اسلامی ندارد. از این رو سال ۱۳۹۸ سالی سرتاسر تناقض و دوگانگی برای جمهوری اسلامی خواهد بود و به تبع آن شاهد ادامه دروغگویی و عوامفریبی توسط دستگاههای تبلیغاتی وابسته خواهیم بود. شاید مخاطب تمام این چهل سال را سالهای تناقض و دوگانگی بداند در پاسخ باید به این جملات بسنده کرد که این جز معدود دفعاتی ست که این تناقض تا بدانجا پیش رفته که توسط رهبر جمهوری اسلامی در فضایی عمومی مطرح می شود:
اروپا تنها شانس ما برای نجات است اما به شکل کامل به آن اعتماد نکنید.