آیا آمریکا می‌تواند با چین کنار بیاید؟

بی بی سی
اخیرا شی جین پینگ به عنوان قدرتمندترین رهبر چین در دهه‌های اخیر در مقابل رسانه‌های جهان - که تحمل‌ناپذیری فزاینده دولت چین در برابر آنها تا حدی موجب کم توان شدن قدرت این رسانه‌ها شده است- حاضر شد.

آقای شی، سنّتی که مدت حکومت رهبران گذشته چین را محدود به دو دوره کرده بود، شکست و برای سومین بار- و شاید هم مدت نامحدود، رهبری چین را به عهده گرفت.

اما حتی اگر شی جین‌پینگ، قدرت را در داخل کشورش قبضه کرده باشد، در عرصه جهانی به ندرت وضعیت تا این حد نامعلوم به نظر رسیده است.

هر قدر رهبر حزب کمونیست بر نظام حکومت خودکامه تاکید بیشتری می‌کند، به همان اندازه تصور جهانی شدن به این معنی که اگر چین ثروتمندتر شود کشور آزادتری خواهد شد، زیر سئوال می‌رود.

دهه‌ها روابط تجاری و گفتگو میان پکن و واشنگتن براساس همین تصور بوده است.

شی جین پینگ؛ مردی که رهبر بلامنازع چین خواهد شد
آمریکا می‌خواهد در حیاط خلوت چین بازی کند
ضیافت شی جین‌پینگ تازه شروع شده است

این تصور، پایه و اساس یک مشارکت اقتصادی بود که نهایتا منجر به داد و ستد سالانه کالاهایی به ارزش نیم تریلیون دلار می‌شد.

اکنون که آقای شی، سومین دوره رهبری‌اش را شروع کرده با جنگ تجارتی با آمریکا مواجه است و همچنین تلاش تازه‌ای شروع شده تا مانع دسترسی چین به فناوری پیشرفته ساخت تراشه‌های کامپیوتری شود که به عقیده برخی از تحلیلگران برای مقابله با قدرت گرفتن چین، «به هر قیمتی» طراحی شده است.

استدلال چین این است که سردی مشهود اخیر در روابط چین و آمریکا ناشی از تمایل آمریکا به حفظ موقعیت خود به عنوان یک قدرت برتر جهانی است.

در استراتژی امنیت ملی جو بایدن رئیس جمهور آمریکا که اخیرا انتشار یافت چین برای نظم جهانیِ موجود خطری بزرگ‌تر از روسیه عنوان شده. به عقیده واشنگتن چشم انداز اشغال تایوان دموکراتیک توسط چین که زمانی یک احتمال نه چندان نزدیک تصور می‌شد، اکنون روز به روز واقعی‌تر می‌شود.

از روزهایی که رهبران آمریکا و چین اعلام می‌کردند که وزنه منافع دوجانبه آنها نهایتا از وزنه اختلافات ایدئولوژیکی و تنش بین یک ابرقدرت و یک قدرت فزاینده، سنگین‌تر خواهد شد مدت زمانی گذشته.

سردی روابط چگونه شروع شد؟