اگر نهراسیم - مرجان

زچشمهایمان برق شادی گریخته
حتی به جستجوی خوشبختی
چنگ بر پرده اوهام شب نمی زنیم
آی نسل گلهای سرخ، شقایقهای دشت
ای خسته گان خبرهای هولناک
ای سفره هاتان خالی
عاصیان لب فرو بسته
تا کی صبوری با لهیب آتش
تا کی شکستن زیر ارابه های وحشت
دلتنگ شکوفه ها نیستید؟
از خاطرتان زیبایی رنگها رفته است
باور کنید این طلسم
با خشم شما خواهد سوخت
باور کنید باغها دوباره بارور خواهند شد
حق ما این نیست
که نان مان را به غارت ببرند
و رخساره کودکان
به زردی گندمی که نیست، رنگ بگیرد
آی نسل شکنجه و زندان
دستهایتان متحد، گامهایتان پر شکوه
تا جهان بداند
راه ما از پلیدی ضحاکان جداست
دریغ از تیشه به ریشه ما
از سکوت ما رودها خشک خواهند شد
پرندگان خواهند گریخت
و ماهیها رقص مرگ را آغاز می کنند
آی فرزندان آرش، تیرها در کمان کنید
که دشمن حریص
تشنه آخرین قطره خون ماست
اگر نهراسیم
دوباره آزادی دوباره پایکوبی و شادی
دوباره سرود کوهستان
همراه باران و رنگین کمان
به سرزمین ما برمی گردند
که حق ما زندگیست
و حق خویش را بستانیم
آی نسل خاوران
سکوت، تباهی ماست
برویم خورشید را به آسمان برگردانیم


منبع: نبرد خلق شماره ۴۳۸، شنبه اول خرداد ۱۴۰۰ – ۲۲ مه ۲۰۲۱