موج جدید اعدامها، کوبیدن بر طبل تو خالی - سعید سلطانی


پس از اعلام عفو عمومی از سوی رهبر جمهوری اسلامی، بسیاری به اشتباه این رفتار رژِیم را عقب نشینی نسبت به انقلابیون دانستند. در کنار اینها آزادی نسبی مقوله حجاب را نیز در همین راستا و از سر تصمیم به تغییر در جمهوری اسلامی بر شمردند. اگر چه رژیم در مقاطع زمانی بسیاری در جریان قیام مردم ایران، سیاست عقب نشینی را دنبال کرد اما باید در نظر داشته باشیم که رژیم هیچ گاه در قامت یک حکومت حتی تا حدی اصلاح پذیر نیز ظاهر نگشته است. با نیم نگاهی به قتل عام های دهه شصت، قتل نویسندگان و فعالین سیاسی در جریان موسوم به قتلهای زنجیره ای، سرکوب گسترده اعتراضات مسالمت آمیز مردم در سالهای 88 و 96 و 98، میتوان به راحتی دریافت که ماهیت این رژیم هیچگاه تغییر نکرده است.
قتل حکومتی شاید ترکیبی است که به درستی توصیف گر اعدامهای رژیم است. القای رعب و وحشت در کنار ایجاد شرایط بد اقتصادی به اصطلاح "مردم را گرفتار کرده است." اعدام اخیر محمد قبادلو که به راستی قلب هر انسانی را به درد می آورد جدیدترین این موارد است.
رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی، در آستانه انتخابات مجلس به خوبی واقف است که دیگر شانسی برای مشارکت مردم در سیرک انتخاباتی ندارد به همین دلیل با راه اندازی مجدد ماشین کشتارش در صدد ایجاد روحیه انقلابی در ذهن معدود طرفدارانش است. با توجه به شکست رژیم در به اصطلاح انتقام سختش از اسرائیل، حالا تنها میتواند با قتل مخالفان خود که غالب آنها بسیار جوان هستند به هواداران خود شمه ای از هیمنه ی پوشالی خود را به نمایش گذارد.
و اما در سوی دیگر ماجرا که مردم به ستوه آمده قرار دارند چنان آتش زیر خاکستر هر آن امکان شعله ور شدن دارند. افزایش اعتراضات و اعتصابات کارگری، رشد فزاینده و طاقت فرسای تورم، عدم نظارت بر ارگان های مرتبط با معیشت مردم، فساد اقتصادی لجام گسیخته از رژیم فروپاشیده جمهوری اسلامی بیماری در بستر احتضار ساخته است. امری که مردم نیز به خوبی به آن واقف هستند.